در کمد رو باز کردم و برگشتم بهش نگاه کردم.

خندید و ابروهاشو بالا انداخت: «به چی نگاه میکنی؟!»

پشت چشمی نازک کردم: «به تو، میخوام ببینم چی پوشیدی، ست کنم باهات.»

مثل همیشه آروم خندید و سر تکون داد.

لباس رو که پوشیدم، رفتم جلوش: «چطور شدم؟!»

برق چشماش نشون داد که خوشش اومده.

+ «بچرخ ببینمت.»

چرخیدم.

اومد جلو، دستامو گرفت، توی چشمام نگاه کرد: «مثل همیشه، مثل ماه..»

خندیدم، کیلو کیلو قند توی دلم آب میشد.

به سمت در رفتم و گفتم: «خب دیگه بسه، بیا بریم، الان دیر میشه‌ها» ولی هرچی دستگیره در رو تکون دادم در باز نشد.

دیگه داشتم میترسیدم.

در با شدت باز شد و اون خانوم بداخلاقه اومد داخل.

+ «تو چرا هنوز بیداری؟! باز داری با کی حرف میزنی؟! مگه قرصاتو نخوردی؟!»